ประวัติความเป็นมา
             ตำบลบางขัน เป็นตำบลหนึ่งในสี่ตำบลของอำเภอบางขัน สาเหตุที่ได้ตั้งชื่ออำเภอนี้ว่า“บางขัน” เนื่องจากในการขอจัดตั้งตำบลใน พ.ศ. ๒๔๔๐ หลวงพำนักนิคม (เที่ยง ณ นคร) นายอำเภอทุ่งสงสมัยนั้น ได้พิจารณาเห็นสมควรยกฐานะที่ตั้งอยู่บริเวณห้วยบางขันขึ้นเป็นตำบล เรียกว่า “ตำบลบางขัน” โดยตั้งชื่อจากลักษณะภูมิประเทศตามธรรมชาติในบริเวณนั้น ซึ่งมีลำห้วยสายหนึ่งที่ไหลผ่านหมู่บ้านซึ่งบริเวณปากน้ำ คุ้งน้ำ (ลำห้วย ลำคลอง) ซึ่งเป็นร่องน้ำไหลผ่าน (เป็นบริเวณที่วางกับดักจับปลา) ชาวบ้านเรียกว่า “บาง” (น้ำ) ประวัติหนึ่งกล่าวว่าบริเวณนั้นมีต้นขัน (พืชตระกูลเงาะ เมล็ดนำมาสกัดน้ำมันบำรุงผิวหนัง) ขึ้นอยู่ชุกชุม อีกประวัติหนึ่งก็คือ มีเรื่องเล่าว่าบริเวณนั้นมีผู้มาสร้างถิ่นฐานอาศัยอยู่ชื่อนายชัยขัน ต่อมาจึงเรียกชื่อ “บางขัน” สืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน
ตำบลบางขัน (อ.ทุ่งสง) ประกอบด้วย ๕ หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ ๑ บ้านลำนาว  หมู่ที่ ๒ บ้านไสยาสน์ หมู่ที่ ๓ บ้านปากแพรกหมู่ที่ ๔ บ้านพรุเตย หมู่ที่ ๕ บ้านบางปริกต่อมาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งหมู่บ้านคือ หมู่ที่  ๖  บ้านไสเตาอ้อย
     
            ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๒๒ นายอำเภอทุ่งสง ได้เสนอต่อกระทรวงมหาดไทยขอแยกตำบลบางขัน ตำบลบ้านลำนาว ตำบลวังหิน รวมกันจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้น เรียกว่า “กิ่งอำเภอบางขัน” และได้รับอนุมัติตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๒๗ ต่อมาวันที่ ๙ เมษายน ๒๕๓๕ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ และยังคงใช้ชื่อเดิม คือ “บางขัน” บางออกเป็น ๔ ตำบล คือ ตำบลบ้านนิคม ตำบลวังหิน ตำบลบ้านลำนาว (หมู่ที่ ๑ บ้านลำนาว หมู่ที่ ๒ บ้านไสยาสน์(เดิม) และตำบลบางขัน (หมู่ที่ ๓ บ้านปากแพรก หมู่ที่ ๔ บ้านพรุเตย หมู่ที่ ๖ บ้านไสเตาอ้อย(เดิม)

          - หมู่ที่ ๓ บ้านปากแพรก (เดิม) แบ่งออกเป็น ม.๑ ม.๕ ม.๙ ม.๑๐ ม.๑๒ ม.๑๕  และ  ม.๑๘
- หมู่ที่  ๔ บ้านพรุเตย(เดิม) แบ่งแยกออกเป็น ม.๒ ม.๘ ม.๑๔
- หมู่ที่ ๖ บ้านไสเตาอ้อย (เดิม) แบ่งแยกออกเป็น ม.๓ ม.๔ ม.๖ ม.๗ ม.๑๑  ม.๑๖  และ     ม.๑๗     
     
           องค์การบริหารส่วนตำบลบางขันตั้งอยู่เลขที่ ๕๑ หมู่ที่ ๘ ตำบลบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งมีระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอบางขัน ระยะทาง ๖ กิโลเมตร ยกฐานะจากสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่  ๓๑   มีนาคม  ๒๕๓๙ มีเขตการปกครองทั้งตำบลรวม ๑๘ หมู่บ้าน